AZERTY

AZERTY

Vanaf vandaag ga ik waarachtig genieten van drie weken paasvakantie.

Weinigen zullen beseffen hoeveel het van mij vergde om deze regel te schrijven.

Niet dat ik er moeite mee heb om drie weken achtereen met vakantie te gaan. Ik ken het fenomeen schrijfdwang niet, naar mijn stellige overtuiging zal ik de komende 21 dagen slechts met culinaire en vinologische aanvechtingen te kampen krijgen, de lezer zoekt het maar uit, eerst medio mei zal ik weer achter het pijploze orgel plaatsnemen om mijn dagelijkse allegro con fuoco te gaan componeren.

Nee, het vergde veel van mij omdat ik dit stukje, meer een adagio eigenlijk, op een zogenaamd azerty-toetsenbord zit te tikken. Ik kon namelijk weer eens niet wachten om het land van afgunst, hufterigheid en benepenheid te verlaten en heb mij voor het eerste deel van mijn zoektocht over het westelijke gedeelte van de Euraziatische Plaat reeds als gast bij een pension aan de poort van de Haut Var in Zuid-Frankrijk ingeschreven, waarvan de uitbater zo vriendelijk was mij zijn pc voor het schrijven van deze column ter beschikking te stellen.

En wat stond er dus, toen ik de eerste regel geheel volgens de instructies van Instituut Smit & Zn. aan het Verdronkenoord te Alkmaar, alwaar ik in het najaar van 1967 mijn diploma voor tienvingerig blindtypen haalde (van die tien vingers zijn er eerlijk gezegd nog slechts drie over), had ingetikt?

Vqnqf vqndqqg gq ik zqqrqchtig genieten vqn drie zeken pqqsvqkqntie.

Zover hebben al die miljardenverslindende pogingen om de volkeren van dit werelddeel tot eenwording te brengen ons gebracht: wij zijn als Europeanen nog niet eens in staat om af te spreken identieke toetsenborden te gaan gebruiken. Nederland behoort tot de meerderheid der landen waar het qwerty-toetsenbord als de standaard wordt beschouwd. Maar in Frankrijk en België prefereert men de azertyindeling, terwijl de Duitstalige en enkele andere Europese landen het qwertz-systeem hanteren.

Alle zijn genoemd naar de eerste zes lettertoetsen links bovenin.

Maar ja, wat wil je ook (,qqr jq; zqt zil je ook, stond hier eerst): wie van Schiphol naar Heathrow vliegt, een tochtje van een half uur, dient niet alleen rekening te houden met het feit dat-ie in het land van aankomst, toch ook behorende tot Europa, bij het oversteken van de straat ineens van de andere kant overhoop kan worden gereden, maar moet tevens een adapter meenemen waarmee hij zijn laptop en mobieltje ter oplading op het elektrische net kan aansluiten.

Wij zijn en blijven totaal verschillende volkeren, met totaal verschillende gewoontes en gebruiken: ik ga straks warm eten, maar kan niet voor 20.00 uur bij L’Oustaou aan tafel. En dan nog kijkt het bedienend personeel mij bij mijn binnenkomst aan alsof ik van Mars kom.

Ik zens u pqqs,qqndqg veel plewier op de ,eubelboulevqrd.

U heeft drie weken om deze azerty-zin te ontcijferen. Tot dan.